Στις καθημερινές στιγμές είναι που..

Κι όμως..στις καθημερινές στιγμές σε θέλω κοντά μου πιο πολύ..τις πιο απλές..πιο..αληθινές..

Να ξέρω οτι την μοιράζεσαι μαζί μου και να ανυπομονώ να τρέξω στην αγκαλιά σου να σου πώ απλά το πως πέρασα την ημέρα μου..

Έτσι είναι..
Η μέρα φεύγει..μα η αγκαλιά μένει..

Πάλι τα έκανα...μαντάρα...

Δε σας έχει τύχει να προσπαθείτε να φτιάξετε μια κατάσταση, και οχι μόνο να μην τη διορθώνετε, μα να τα κάνετε και χειρότερα..???

Τι θέλω να πώ...???Έχω πολλά να πώ μα φοβάμαι οτι δεν μπορώ να τα εκφράσω.. Οι λέξεις τώρα δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν σε όλα αυτά που νιώθω μέσα μου..

Όταν προσπαθείς για κάτι με ενθουσιασμό και θέληση, και βλέπεις πως δεν υπάρχει έδαφος, παρά μόνο κατάλαλειπα ..εκεί τι κάνεις..??? Δεν φταίς πάντα εσύ, δεν μπορεί να γίνεται συνέχεια αυτό...μαθηματικά δηλαδή..κι όμως..αυτό νιώθεις..πάς να κάνεις κάτι καλύτερα και κεί πάλι κάτι θα πείς-κάνεις που θα σταθεί εμπόδιο και θα χειροτερέψει τα πράγματα.. Μακάρι να μπορούσα να βγάλω αυτό ακριβώς που αισθάνομαι..Δεν λέω οτι δεν φταίω κάποιες φορές, μα οχι πάντα..δεν μπορεί..ίσως έχει χαθεί το κουράγιο, ίσως έχει μείνει κάτι από παλιά μα δεν είναι έτσι...και αλήθεια το ξέρω πως δεν είναι έτσι..

Διότι τίποτα δεν έχει μόνο μια πλευρά...και όποιος πιστεύει πως υπάρχει μόνο μια, τότε θα βρεθεί κάποια στιγμή από την άλλη συνειδητοποιόντας το..

Όμως επειδή όσο ζω ελπίζω......

Ζωντάνεψε σαν φύσημα του αέρα, να μου χαρίσεις όμορφες
αγάπης στιγμές, και τότε να ξέρεις....Θα είμαι εδώ εγώ για να σ' οδηγώ, σε κάθε βήμα που θα κάνεις θα 'μαι μπροστά σου, εγώ..Θα σαγαπώ...

300 και...μάχη...

300...Κι όμως...μια από τις πιο ωραίες και ζωντανές ταινίες..

Παρόλο που δεν προτιμώ να βλέπω τέτοιου είδους ταινίες, πραγματικά για αυτήν την ταινία αναθεωρώ..!!!

Εκτός του οτι μαθαίνουμε και κάτι, πραγματικά νιώθεις...την μάχη..είναι πολύ ζωντανό, και σε κάποια στιγμή το ζείς τόσο που ανατριχιάζεις ολόλκηρος..Με ελάχιστες σκηνές υπερβολής, μπροώ να πω πως αυτή η ταινία με κέρδισε..

Κατάλαβα επίσης κάτι σημαντικό για τη ζωή..-->σημασία δεν έχει άν νίκησες ή άν έχασες σε μια "μάχη", μα ο τρόπος με τον οποίο αγωνίστηκες..

Και επειδή η ζωή μας είναι γεμάτη "μάχες"(από την ώρα που ξυπνάς να προλάβεις το μετρό, μέχρι την ώρα που κοιμάσαι..) πρέπει ο καθένας να αγωνίζεται σωστά...

Στο κάστρο το παλιό, σε κάποιο τοίχο σου 'χα γράψει σ' αγαπώ, το πιο γλυκό μου μήνυμα

Το πλήρωσα κι αυτό, τόσο ακριβά που να μην ξέρω αν σε μισώ, είναι βαρύ το τίμημα

Είμαι εδώ και είσαι εκεί, εγώ στη δύση κι εσύ στην ανατολή, είμαστε στίχοι που δε χώρεσαν μαζί
στη μουσική

Κουράγιο πού να βρω,να ξαν' αγγίξω το κορμί σου το γλυκό, της ομορφιάς το χάρισμα

Δε θ' ανταποκριθώ,όπως εκείνο τον παλιό καλό καιρό, στου φεγγαριού το κάλεσμα

Είμαι εδώ και είσαι εκεί,εγώ στη δύση κι εσύ στην ανατολή,είμαστε στίχοι που δε χώρεσαν μαζί στη μουσική

Στο κάστρο το παλιό, σε κάποιο τοίχο σου 'χα γράψει σ' αγαπώ, το πιο γλυκό μου μήνυμα...........


Τόσο οι στίχοι όσο και η φωνή του Παντελή Θαλασσινού σε ταξιδεύουν κάπου..μακριά..ίσως σε κάποιο νησί...

Κούραση..και όμως...

Σήμερα και γενικότερα όλες αυτές τις μέρες γυρνάω από τη δουλειά πολύ κουρασμένη..με νέες εμπειρίες..θέλω όλα αυτά να τα μοιραστώ μαζί σου..και συ με έχεις "ανάγκη"..να σε κάνω να ηρεμήσεις..να σε κάνω να πιστέψεις πως όλα θα πάνε καλά..

Και θα πάνε όλα καλά...διότι...δεν έχει διότι, απλά το ξέρω πως θα πάνε... πρέπει να πάνε για να μου είσαι εσύ καλά..

χχχ-->χαμόγελο πάντα..

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -Θετική σκέψη..!!!- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - πάντα...

Εμείς επιλέγουμε....

Σήμερα η μέρα μου δεν ξεκίνησε καλά...

Ήμουν στο τράμ το οποίο ήταν γεμάτο, και καθώς κατέβηκα συνειδητοποίησα οτι μου έκλεψαν το κινητό μου.. αυτό ήταν.. είναι που έχω και πολύ "στενή "σχέση με το κινητό μου, τις επαφές , τα μηνύματα, φώτο, τα πάντα... Το πόσο στεναχωρήθηκα ούτε εγώ δεν θα μπορούσα να το φανταστώ.. είναι πολύ άσχημο συναίσθημα να σε κλέβουν.. είναι το "γιατί"?, με το έτσι θέλω, μα δεν είναι δικό σου κτλ... κι όμως, δεν το είχα ξανα αισθανθεί κι ούτε θέλω.. είναι κρίμα.. είναι κρίμα επειδή κάποιοι με το έτσι θέλω αποκτούν κάτι που εσύ αγαπάς τόσο..μπροεί να ακούγεται χαζό,μα μου λείπει το κινητό μου..για την ακρίβεια όλοι οι αριθμοί εκείνοι που στέλνουν τα μημύματα..μηνύματα που με κάνουν να χαμογλεώ και να νιώθω κοντά μου άτομα που δεν μπορούν να είναι...

Κι όμως τελειώσε νιώθοντας...γεμάτη...

Πώς γίνεται αυτό? άν εξαιρέσουμε το κινητό μου, η 1η μέρα στη δουλειά μου ήταν μπορώ να πώ..γεμάτη.. δεν ήταν αυτό που φοβόμουν, μήπως δεν μου αρέσει ,δεν με γεμίζει... μήπώς όλοι μου οι φόβοι με "σκεπάσουν" και δεν αφήσω τον εαυτό μου να .."δώσει"..από τη συνεργασία μέχρι την όρεξη μου για να μάθω, να προσφέρω... και είναι πολύ όμορφο συναίσθημα αυτό...

Έτσι το βράδυ που γύρισα σπίτι χαμογελούσα καθώς σκεφτόμουν τη δουλεια, μα στεναχωριόμουν όταν θυμόμουν το κινητό μου..Μα αύριο είναι μια νέα μέρα...και...δεν έχω άλλο κινητό να μου κλέψουν...χχχ

Πάντα αισιοδιξία..σε αυτή τη ζωή τουλάχιστον..αλλιώς..δεν παλεύεται..!!!

Άγχος+αλλαγές=........μαγεία της καθημερινότητας???

Αυτό ήταν...Από αύριο ξεκινάω δουλειά...και για να πώ την αλήθεια είμαι αρκετά αγχωμένη..

Αγχωμένη μήπως δνε τα καταφέρω, μήπως στην αρχή δυκολευτώ πολύ..χίλια δυο.. Νιώθω σαν να τελείωσε κάποιο πολύ "αθώο" κομμάτι της ζωής μου και να προχωρώ σε ένα άλλο, πιο σοβαρό,με υποχρώσεις...σαν να μεγάλωσα απότομα, διότι ήταν κάτι που έγινε πολύ ξαφνικά..

Και αντί να χαίρομαι που βρήκα δουλειά σε μια πολύ δύσκολη εποχή, εγώ νιώθω σαν να με πηγαίνουν για "κρέμασμα".. σαν να τελείωσε η "εργένικη"μου ζωή, όσο αστείο και να ακούγεται..Δεν ξέρω γιατί τόσο πολύ..Μακάρι να μου αρέσει και κάθε μέρα που περνάει να..."πατάω" στα πόδια μου όλο και πιο πολύ...

Και ίσως να μην ξεχνάω οτι: κάθε αρχή και δύσκολη..και κάποια στιγμή θα γινόταν και αυτό..και είναι πολύ όμορφο που συνέβη τώρα..Διότι από όλα τα πράγαμα στη ζωή σου μαθαίνεις..παίρνεις...και αυτή είναι η μαγεία της καθημερινότητας...

Παιχνίδια με μικρά..

Τι όμορφο που είναι να παίζεις με μικρά παιδάκια..συγκεκριμένα με τη βαφτιστήρα μου που είναι 6 χρονών..

Ξεκινάς με κρυφτό,καταλήγεις να βλέπεις καρτούν και κλείνεις το "πρόγραμμα" παίζοντας ταμπού και μάντεψε ποιος..!!!

Αυτό που είναι τέλειο όμως είναι το να βλέπεις το πώς σε κοιτάει..σαν να σε θαυμάζει,να σε ακούει ότι και να πείς και στο τέλος να σε αγκαλιάζει σαν να έχει σφιχτά στα χέρια της όλο τον κόσμο...Η μαγεία των παιδκών χρόνων και γενικότερα των παιδιών..

Είναι όμορφο να ξεφεύγεις λίγο από όλα όσα σε κάνουν να νιώθεις ώριμος και μεγάλος, και οχι παιδί..Είναι όμορφο να έχεις αφήσει στην άκρη το κινητό σου και να κάνεις πέρα αυτούς που καμιά φορά σε θλίβουν..ίσως και χωρίς τη θέληση τους,μα σε θλίβουν..

Μικρούλα...ξέρω οτι σου υποσχέθηκα σύντομα σινεμά...

χχχ

Αέρας και...delete..

Κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή διότι δεν μπορώ να κοιμηθώ από τόσο αέρα που έχει..Πάντα δεν μου άρεσε ο αέρας,μικρή με φόβιζε κιόλας (ίσως λιγάκι και τώρα)..

Όταν φυσάει έτσι μου έρχονται στο μυαλό όλα όσα με ενοχλούν,με πληγώνουν,"ρίχνουν"..δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό..Απλά τυχαίνει..???Ή το προκαλώ εγώ..???

Πάντως σήμερα συνηδειτοποίησα κάτι...Τελικά όλα είναι θέμα οπτικής γωνίας και μυαλού..Τι θέλω να πώ με αυτό?Παλιότερα θα άφηνα τον εαυτό μου να "πληγωθεί" ή "πειραχτεί" πιο εύκολα απότι σήμερα..Τώρα δεν θα το αφήσω να με επηρεάσει τόσο..-->πάντα μιλάμε για "ασήμαντα" πράγματα που καμιά φορά όμως όταν τα επεξεργάζεσαι πολύ, γίνονται σημαντικά..

Προσπαθώ (και με μεγαλύτερη επιτυχία απότι παλιά) να κάνω...delete όλα όσα με στεναχωρούν και όλους όσους το κάνουν αυτό...Ίσως παραμένουν στο..recycle bin, ίσως πάλι και οχι..

Το κυνήγι της ευτυχίας..

Χθές πήγα για ακόμη μια φορά σινεμά (γνωστή ώς film buff..) και είπα να δώ αυτήν την ταινία..είχα δεί το trailer και μου φαινόταν αρκετά καλή..

Ε λοιπόν, ήταν μια ταινία που δεν θα ξεχάσω..τρομερή ερμηνεία του Will Smith μα και του γιού του(αυτός στην εικόνα είναι ο αληθινός του γιος).Πρόκειται για δράμα το οποίο κυριολεκτικά το ζείς..Πραγματικά είχα ταυτιστεί με τον πρωταγωνιστή..Αυτή η ταινία σε κάνει να αναθεωρείς κάποια πράγματα καθώς και οτι τίποτα δεν είναι δεδομένο..Πρέπει να παλεύεις πολύ για αυτό που θές, και θα το πετύχεις άν πιστέψεις πραγματικά σε αυτό, παρόλες τις δυσκολίες..


Αυτό που ειπώθηκε στην ταινία και μου άρεσε πολύ: "Ποτέ μην αφήσεις κανέναν μα κανέναν να σου πεί τι δεν μπορείς να κάνεις..Και άν σου πεί κάποιος κάτι τέτοιο είναι επειδή δεν μπορεί να το κάνει ο ίδιος"...

Όλα γύρω σου γυρίζουν..

Όπως λέει και ένα τραγούδι.."Όλα γύρω σου γυρίζουν, σκέψεις, λέξεις, σχέσεις, όλα.. Όλα γύρω σου γυρίζουν, μέρες, νύχτες, μήνες, χρόνια..Όλα στα ζητώ στα δίνω..λάθη, πάθη, τρέλα, όλα..Όλα στη ζωή μου είσαι..Γέλιο, δάκρυ όλα είσαι εσύ"..

Αυτοί οι στίχοι μου αρέσουν πάρα πολύ..Μου δημιουργούν μια αισιοδοξία..ίσως γιατί είναι όμορφο το να είσαι ερωτευμένος..να νιώθεις..να ζείς..

Μετά από ένα πολύ όμορφο 3ήμερο στο Πατρινό καρναβάλι, ένιωσα πάλι σαν μικρό παιδί..σαν να μην έχω υποχρεώσεις, απλά να έχω αφεθεί και να φεύγω, να περπατάω κρατώντας μου άλλοι το χέρι, και να νιώθω τόσο..ανέμελα, τόσο ζεστα..

Είναι όμορφο το να γίνεσαι παιδί..ξανά και ξανά..χρειάζεται..ακόμη και σε πιο μικρες ηλικίες..θα μου πείς πόσο μάλλον σε μεγαλύτερες..

Είναι ακόμη πιο όμορφο όμως όταν σε αυτό το "τρελό και παιδικό ταξίδι" έχεις δίπλα σου αυτόν που θές..αυτόν που επιλέγεις εσύ ώς.."συνεπιβάτη"..στις εμπειρίες αυτές,στην τρέλα..

Διότι τελικά η ζωή θέλει τρέλα..τρέλα και θέληση..με αυτά τα δύο έχεις ένα εισιτήριο με πολύ καλή θέση για το ταξίδι της ζωής..

Ποδήλατο και...ζωή..

Τι θέλω να πώ με αυτό???

Κάθε μέρα που περνάει.. δεν είναι όλες τόσο καλές, τόσο όμορφες και ευχάριστες.. Όλες τις μέρες όμως προσπαθούμε να προλάβουμε τόσα πράγματα.. Και είναι λογικό, είναι στη φύση του ανθρώπου να έχει κάποιες "υποχρεώσεις"..

Όμως, όπως είχα ακούσει και στη σιρά singles: "Δε γίνεται να θές να τα προλάβεις όλα.. δεν μπορείς, είναι αδύνατο.. κάπου σαν άνθρωπος θα κλατάρεις.. Και να το παράδειγμα.. Πάνω σένα ποδήλατο πόσα άτομα χωράνε? 2,3 το πολύ.."

"Όταν πάς να βάλεις πιο πολλά το ποδήλατο θα πέσει, θα ντελαπάρει.. Έτσι λοιπόν και με τις υποχρεώσεις του ανθρώπου.. Όταν έχεις αναλάβει τόσα πολλά, ταυτόχρονα ή θα κλατάρεις εσύ ή δεν θα μπορείς να είσαι καλός σε τίποτα από όλα αυτά.."

Έτσι λοιπόν, αναγκαζόμαστε να βάλουμε προτεραιότητες στη ζωή μας.. Αυτό όμως είναι το δύσκολο.. Όταν θές-προσπαθείς να τα προλάβεις όλα και ταυτόχρονα να είσαι το ίδιο καλός σε όλα.. Μάλλον τελικά δε γίνεται κάτι τέτοιο, τουλάχιστον οχι στον ίδιο βαθμό..

Τι γίνεται όμως όταν φοβάσαι να πάρεις κάποιες αποφάσεις, διότι απλά σκέφτεσαι τα αποτελέσματα τους? Εκεί είναι το δύσκολο.. να ξεπεράσεις το φόβο σου.. Και καμιά φορά χρειάζεσαι ένα μικρό "σπρώξιμο".. τίποτα άλλο, και μετά παίρνεις μπροστά..

Έτσι και με μένα.. είμαι νομίζω στη φάση του.."σπρωξίματος".. Μετα δεν έχω καμία αμφιβολία οτι θα τα καταφέρω.. Είναι θέμα απόφασης λοιπόν, που δεν πρέπει να την αφήσω να αποφασίσει αυτή για μένα, μα εγώ..

................

Oh...tonight..you killed me with your smile...

Love is in the air...

Θέλω να γράψω και να πώ τόσα..

Θέλω να γράψω και νιώθω οτι έχω να πώ τόσα,μα πλέον δεν μου βγαίνει..

Νιώθω πολύ περίεργα..κάπως μαγκωμένη,να μην μπορώ να κουνηθώ..Ίσως το οτι είμαι άρρωστη,δε βοηθάει και αυτό,ίσως το οτι βλέπω πράγματα που δεν μου αρέσουν,ίσως κάποιες σκέψεις μου,κάποιες "ανακαλύψεις"..που..πονάνε..Δεν ξέρω το τι φταίει..Κανονικά θα έπρεπε να ήμουν καλά..μα μετά σκέφτομαι,δεν υπάρχουν πρέπει τελικά σε αυτά που σκεφτόμαστε..οχι δεν υπάρχουν..απλά νιώθουμε...και όταν νιώθεις κάτι από κάπου θα προκύπτει..

Ναι κάνω και γω λάθη μα τα πληρώνω ακριβά..

Έξοδος κινδύνου..???

Και συνεχίζεις..συνεχίζεις..

Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή σου που δεν θές να κάνεις τίποτα, αρνείσαι το παραμικρό.. Εγώ τουλάχιστον έχω περάσει από αυτή τη "φάση".. Εκεί είναι που χρειάζεσαι ένα μικρό "σπρώξιμο" από κάποιον.. Μα αναρωτιέσαι.. Και άν κάποια στιγμή δεν υπάρχει αυτός ο κάποιος,τι θα κάνεις? Θα κάτσεις έτσι να περιμένεις και να αφήνεις τη ζωή σου να περνάει έτσι..???
Διότι πολλές φορές έχω νιώσει να βλέπω τη ζωή μου να περνάει τόσο γρήγορα και
εγώ απλά να την κοιτάζω,ή άλλες φοράς να τρέχω να την
προλάβω..












Και ενώ εσύ είσαι σε αυτήν την προσπάθεια, κάποια στιγμή έρχεται η ώρα που αναρωτιέσαι: και τι άλλο μπορώ να κάνω, τι εκδοχές έχω στη ζωή μου..??? Εκεί αρχίζει το τρέξιμο του μυαλού.. Τι εννοώ? Ξαφνικά μέσα στο μυαλό σου έχουν περάσει όλες οι πιθανές εκδοχές και το χειρότερο??? Μπορεί να μην σου αρέσει και καμιά.. Ή ακόμη και να σου αρέσει αγχώνεσαι με το πώς θα την αποκτήσεις αυτήν την εικόνα..












Κάποια στιγμή όμως θα "πρέπει"να φτάσεις και συ στον "προορισμό" σου.. Και ουσιαστικά δεν υπάρχει "πρέπει", απλά εσύ θα το λάβεις έτσι,για να συμβεί..Και όταν αυτό θα είναι το σωστό,τότε θα είναι και"λυτρωτικό"..

Χμμμ..

"Είναι ωραίο να κάνεις όνειρα..Κι άν πιστέψεις πραγματικά σε αυτά,που ξέρεις..
Μπορεί να βγούν και αληθινά.."


Έτσι λοιπόν,γιατί οχι..???Μονάχα να μην αφήνουμε άλλους να μας στερούν το "δικαίωμα"αυτό..Διότι το μυαλό και οι σκέψεις μας,τα όνειρα μας,είναι δικαίωμα όλων μας και δεν μπορεί κανείς να μας το στερήσει,ούτε να ξέρει ακριβώς το τι έχουμε μες στο μυαλό μας..

χχχ

Μια μέλισσα..τον Αύγουστο..

Σήμερα πήγα κ είδα την ταινία:μια μέλισσα τον Αύγουστο..πολύ καλή σκηνοθεσία,μα πιο πολύ μου άρεσε που είχε νόημα..

Κάποιες "αλήθειες" που είπανε..πιο πολύ ξεχώρισα αυτή:"Ταλέντο είναι να ξεπερνάς τους φόβους σου.."Και είχε δίκιο..ήταν σαν ένα "σπρώξιμο"που χρειαζόμουν..

Αποφάσεις..-Σκέψεις..

Χθές...
Σήμερα..
Αύριο..

Για όλα αυτά υπάρχουν σκέψεις..Αποφάσεις που προσπαθείς να πάρεις για το αύριο,να ξεχάσεις τα λάθη του χθές,μα το σήμερα πάλι σε επηρεάζει..και εκεί μπλέκονται όλα..

Δεν ξέρω τι θέλω να πώ,και γω προσπαθώ να τα ξεμπλέξω μέσα στο μυαλό μου..

Μια μ/πικρή αλήθεια..

Κανείς δεν αξίζει το δάκρυ σου..Και αυτός που το αξίζει,δεν σε κάνει να κλαίς...

Χαμογέλα..η ζωή είναι ωραία..και δεν τα έχει με άλλον..

Η ζωή είναι πολύ ωραία...

Απόλαυσε την σαν γλυκό..Τρώγε το αργά και απολαυστικά..Σαν το μωρό που δεν φοβάται μήπως λερωθεί..χχχ

Μια όμορφη εικόνα..δίχως λέξεις...

Έτσι απλά..

Λάθη..

Όλοι μας κάνουμε λάθη...Αυτό είναι πολύ λογικό..Το ερώτημα είναι τι κάνουμε για να διορθώσουμε τα λάθη μας..

Άν τα επαναλαμβάνουμε τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας..Όταν όμως προσπαθούμε,και βλέπουμε οτι αλλάζει κάτι,τότε δεν αξίζει να "τιμωρηθούμμε"μα να χαρούμε αυτό που καταφέραμε..

Διότι οτι δε σε σκοτώνeι σε κάνει πιο δυνατό..
Και σημασία δεν έχει να μην πέσεις,μα να μπορέσεις να σηκωθείς ξανά..

Πόση ανάγκη έχουμε να πιστεύουμε..???

Πίστη..Μια λέξη τόση μικρή μα με τόση μεγάλη σημασία..Γιατί???Διότι όλοι έχουμε την ανάγκη να πιστεύουμε σε κάτι...

Πρώτα από όλα στον ίδιο μας του εαυτό..Άν δεν πιστεύουμε εμείς οι ίδιοι σε εμάς,ποιός άλλος θα πιστέψει..???Είναι πολύ σημαντικό,για μένα σχεδόν καθοριστικό σε όλους τους τομείς το να πιστεύεις σε σένα,να έχεις εμπιστοσύνη και γενικότερα "να τα έχεις καλά" με τον εαυτό σου..Μόνο τότε μπορείς να να βάλεις στόχους..Και να κάνεις και τους άλλους να πιστέψουν σε αυτούς..

Οικογένεια:Για σκεφτείτε να μην είχατε δίπλα σας την οικογένεια σας,από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σημαντικά πράγματα..Διότι πρέπει να πιστεύεις σε αυτήν,έχει να σου δώσει και το ξέρεις..Κι άν καμιά φορά δεν το έχεις νιώσει,είναι εκεί για να συμβεί την πιο σημαντική σιγμή..

Φίλοι:Υπάρχουν αληθινοί φίλοι και πρέπει να πιστέψεις σε αυτό,να χτίσεις πάνω σε αυτό..Είναι ανάγκη του ανθρώπου να πιστεύει στη φιλία..με προσοχή πάντα..μα όταν δίνεις,μην φοβάσαι για το άν θα πάρεις και συ,αυτό είναι το μυστικό..

Ομάδες,παρατάξεις,θρησκεία:Ο άνθρωπος δεν γίνεται να μην έχει πίστη,να μη"ταιριάζει",στηρίζει κάποια ομάδα..όποια και να έιναι αυτή..από ποδοσφαιρική,μέχρι οτιδήποτε..

Τέλος να πιστεύεις στις ανθρώπινες σχέσεις..και γενικότερα μα και όσον αφορά την αγάπη..όταν πιστεύεις το βγάζεις,βγαίνει η θετική αύρα σου και πιστέψτε με είναι πολύ όμορφο..Μπορεί να τρομάζει μερικούς ανθρώπους,μα αυτό είναι μέσα στο "παιχνίδι"..

Πιστεύω για μένα σημαίνει..ζώ..Και θέλω να πιστέψω σε τόσα πολλά..

Εσωτερική ηρεμία και..τρυφερότητα..

Η εσωτερική ηρεμία για μένα είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα και "θέλω" στη ζωή μου..

Τρυφερότητα,αγάπη,μια αγκαλιά..Να έχεις έναν άνθρωπο-πέρα από την οικογένεια σου που σε νοιάζεται πραγματικά-που σε καταλαβαίνει και που του αρέσει να μοιράζεσαι στιγμές μαζί του..Διότι τι μένει στο τέλος..???Στιγμές..Στιγμές ζωής,άλλες χαρούμενες,άλλες λιγότερο..

Το να έχεις λοιπόν έναν άνθρωπο είναι πολύ σημαντικό..Όταν είσαι μαζί του και είσαι καλά,νιώθεις ηρεμία,μα μια πολύ γλυκια ηρεμία..Διαφορετική από όλες τις άλλες..Και άν καμιά φορά υπάρχει "ταραχή",δεν πειράζει..Διότι μετά η "αγκαλιά"θα έχει περισσότερο νόημα και ουσία..

Βαρέθηκα..Βόλτα..???

Κάθομαι και διαβάζω από το πρωί..πάλι καλά που είναι ιταλικά και μου αρέσουν..μα για να πώ την αλήθεια,σήμερα μια τόσο όμορφη μέρα θα ήθελα να είμαι έξω,βολτούλα με καλή παρέα..και να μην είμαι κλεισμένη μέσα στο σπίτι..

Μα δεν πειράζει,μην είμαι και αχάριστη..Μπορώ και ευχαριστιέμαι πολλά πράγματα,όπως το να είμαι καλά..να υπάρχει εσωτερική ηρεμία,άρα και ένα χαμόγελο που δεν ξέρεις από που προέρχεται..και αυτό είναι το πιο ωραίο..

Πίσω λοιπόν για διάβασμα..με χαμόγελο όμως..!!!

Θέατρο και..ζεστή αγκαλιά...

Προχθες πήγα στο θέατρο "Το τρέντυ θα χτυπήσει 3 φορές"..

Είναι επιθεώρηση με πολλά έξυπνα σημεία και έξυπνο χιούμορ(παρόλο που δεν μαρέσει να πηγαίνω σε επιθεωρήσεις..)

Ένας λόγος που πήγα(πέρα από την παρέα) ήταν και η ηθοποιός Εφη Παπαθεοδώρου..Αυτή η γλυκήτατη γιαγιά που παίζει και στο Παρά Πέντε,και κάθε Δευτέρα βράδυ απλά δεν μπορείς να μην τη δείς και να μην αφεθείς στις ατάκες που λέει..

Έτσι και γω είπα να πάω να τη δω από κοντά..Όταν τελείωσε η παράσταση-πράγμα που δεν συνηθίζω-ήθελα να πάω να τη δώ,να της μιλήσω..Δεν ξέρω γιατί μα αυτή η γυναίκα μου βγάζει πολύ ζεστασιά..και αποδείχτηκε οτι είχα δίκιο..

Με το που πήγα και της μίλησα,με αγκάλιασε τόσο ζεστά που πραγματικά,έχω να το λέω..από τις πιο ζεστές και πιο στοργικές αγκαλιές που έχω νιώσει..

Της λέω το όνομα μου και μιλήσαμε λιγάκι,μα αυτό που σου έβγαζε ήταν ζεστασιά,καλοσύνη και όρεξη για ζωή..Έβλεπα μπροστά μου μια μεγάλη γυναίκα που μπορούσε να προσφέρει..μου έδειξε και φώτο από το ανηψάκι της 5 μηνών,και στα μάτια της έβλεπες αυτό που λέμε-είμαι μεγάλη μα θέλω να ζήσω..έχω τόσα να πάρω ακόμη και τόσα να δώσω..-δεν ξέρω γιατί μα όταν έφυγα από εκεί,ένιωθα μια ηρεμία,μια όρεξη για ζωή και χαρά...Θα μου πείς εκεί έπρεπε να πάς για να σου έρθει αυτή η όρεξη..?Κι όμως καμιά φορά νιώθεις τα πιο αλλόκοτα και ταυτόχρνα σημαντικά συναισθήματα τις πιο παράξενες στιγμές..Και καλό είναι να υπενθυμίζονται ακόμη και τα πιο "στάνταρ¨της ζωής..

Είναι πολύ σημαντικό να νιώθεις οτι προσφέρεις όπως και το να λές ευχαριστώ..ευχαριστώ που γεμίζει το στόμα σου και βλέπεις-νιώθεις το πόσο ο άλλος το εννοεί..και λές..είναι από τις στιγμές που απλά αξίζουν..τις νιώθεις και απλά παίρνεις από αυτές..

Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2007..

Συγγνώμη..

Συγγνώμη..μια λέξη..με τόση μα με τόση σημασία..

Σαγαπώ..

Τι να πώ..δεν έχω τίποτα πλέον να πώ..

Σήμερα με στεναχώρησες πολύ..τίποτα άλλο..

Καθημερινότητα..Ή απλά..μοναδικότητα???

Κάθε μέρα που περνάει έρχεσαι σε επαφή με πολλά άτομα..Άτομα που συμπαθείς, άτομα που αντιπαθείς, που αγαπάς, που σου είναι αδιάφορα και μη..

Περνάς κάποιες ώρες της μέρας σου, δηλαδή της ζωής σου, γεμάτο συμβιβασμό, γεμάτο υποχωρήσεις, "θέλω","θέλω" άλλων..Τελικά τι από όλα αυτά αξίζει..???

Το οτι περνάς την ημέρα με συμβιβασμούς, ή το οτι περνάς-ζείς με υγεία ακόμη μια μέρα..???

Είναι αυτό που είχα ακούσει και στη σειρά singles:το ποτήρι είναι μισογεμάτο..Από σένα εξαρτάται το πως θα το δείς,από ποια οπτική γωνία..

Άρα η καθημερινότητα..μετατρέπεται έτσι απλά σε.."μοναδικότητα"..

Άντε καρδιά μου...

Άντε καρδά μου..άντε να αντέξεις..εδώ θα είμαι εγώ πάλι..

Εδώ να αντέχω και να δίνω..

Μα μην το παρακάνεις..διότι η καρδιά αντέχει..μα υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν..

1..2..3.............Γκρρρ....

Ξέρω,μα οχι..δε θα σου κάνω τη χάρη...Τσς,τσς τσς....

Να φύγουν τα κακά τα μάτια..

Και μην μου πείτε πως δεν πιστεύετε στο κακό το μάτι,διότι εγώ είναι το μόνο στο οποίο ναι,είμαι προοληπτική..

Διότι υπάρχει τόση κακία σε μερικούς ανθρώπους..Κακία και ζήλια..

Ηρεμία..

Το να μιλήσεις στον άλλον έχει πολύ μεγάλη σημασία..


Καμιά φορά δεν ξέρεις άν έκανες καλά ή οχι,μα το αποτέλεσμα πιστεύω στο τέλος πώς θα σε δικαιώσει..Διότι ότι αξίζει πονάει..κι είναι δύσκολο..

Περνάνε..οχι όλα..

Τα τρένα περνάνε γρήγορα,οι μέρες ακόμη πio γρήγορα..

Οι όμορφες στιγμές..???Αυτές να δείς πώς φεύγουν..(άσχετα άν μένουν μέσα μας..)

Κάποια πράγματα όμως..μένουν..και δεν περνάνε..

Λέξεις vs Πράξεις

Καμιά φορά..οι λέξεις έρχονται σε αντίθεση με τις πράξεις..

Τι θέλω να πώ?Λέμε λέμε λέμε,υποσχόμαστε,όλο προτάσεις και κουβέντες και στο τέλος τι γίνεται..???

Πράξεις = 0

Όλα όμως τελικά είναι θέμα επιλογών..Το πιστεύω κάθε μέρα πιο πολύ..Και κάποια πράγματα όντως αλλάζουν..Πρέπει..

Να ζείς τους στίχους..

Επικίνδυνα σε θέλω..

Άν μπλέξουμε οι δυο μας δε θαχει γυρισμό,το πρώτο μας ταξίδι..
Κι αν κάνεις πως μαγγίζεις δε θαχει τελειωμό η νυχτα αυτή που αρχίζει..
Επικίνδυνα σε θέλω..
Επικίνδυνα σε θέλω,μέσα μου κυλάς..
Επικίνδυνα σε θέλω,κι όπου θες με πάς,επικίνδυνα σε θέλω,θέλω να σε δώ..
Επικίνδυνα σε θέλω..έστω και άν χαθώ..

Το΄ξερες πως για σένα θα παραδοθώ στο όμορφο σου ψέμα..
Μές στην καρδιά το αίμα τρέχει σα νερό όταν είσαι εδώ..

Διάβασμα..και συγκέντρωση..

Καλές ήταν οι διακοπές,από τις πιο καλές μπορώ να πώ μα τώρα..
Τώρα πάλι back to reality..unfortunately..!!!

Διάβασμα λοιπόν..και άντε τώρα να μπορέσεις να συγκεντρωθείς..Κλασικές κινήσεις..Σπίτι, ζεστός καφές, ηρεμία και προσπάθεια..Και κεί που είπες "νατο,συγκεντρώθηκα",τσούπ χτυπάειτο τηλέφωνο ή γίνεται φασαρία στο σπίτι..και πάλι απτήν αρχή...Άντε τότε να κλείσουμε και το κινητό,αθόρυβο το σταθερό..και νατο πάλι..μου έρχονται σκέψεις στο μυαλό..οι πιο σοβαρές σκέψεις την πιο ακατάλληλη στιγμή...

Έτσι είναι αυτά..κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα ορίσεις εσύ..σε ορίζουν αυτά..

Δεν ξέρω γιατί τα έγραψα,έτσι,δίχως λόγο,για ένα διάλειμμα από την προσπάθεια του διαβάσματος..!!!

Αλλαγές...

Όπως και στη ζωή μας καμιά φορά χρειαζόμαστε κάποια αλλαγή,έτσι λοιπόν είπα να αλλάξω λιγάκι και το blogspot μου..

Αυτό ήταν πολύ εύκολο..Το δύσκολο είναι οι πιο σημαντικές αλλαγές..Όταν καμιά φορά νιώθεις πως κάτι θές να αλλάξεις στη ζωή σου και δεν ξέρεις το τι είναι ακριβώς,εκεί τι κάνεις..???

3 Ιανουαρίου 2007..

Σήμερα όπως και χθές ξύπνησα αρρωστούλα..Μα αυτά τα κρυολογήματα να μην σε αφήνουν να χαρείς την ημέρα σου..
Κι όμως παρόλο που δεν μπορούσα να τη χαρώ έξω κατάλαβα οτι και μέσα στο σπίτι καμιά φορά χρειάζεται να κάτσεις,να έρθει παρέα στο σπίτι σου και οχι πάλι έξω,να ηρεμήσεις,απλά να χουχουλιάσεις..

Ένα επιτραπέζιο παιχνίδι γαι παράδειγμα..μπορεί να σε κάνει να νιώσεις πολύ όμορφα,έτσι απλά..διότι όταν ψάχνουμε το τέλειο σε αυτή τη ζωή,μπορεί να χάσεις και τα πιο απλά πράγματα, που συνήθως είναι και τα τέλεια..τα μαγικά όμορφα..

Με αγάπη..

Πόσο ακόμα..

Δεν υπάρχουν φορές που λέτε φτάνει,ώς εδώ,κουράστηκα πόσο ακόμη να αντέξω..Χωρίς λόγο,δίχως αιτία,απλά νιώθετε αυτή την κούραση,μπορεί και από τον ίδιο σας τον εαυτό...

Και όμως αντέχουμε..ο καθένας μας διαφορετικά,ανάλογα τη δύναμη που κρύβει μέσα του και την κατάσταση που βρίσκεται..

Μα τίποτα δε γίνεται τυχαία,το πιστεύω αυτό..όλα έχουν κάποιο σκοπό,από τα πιο απλά πράγματα μέχρι τα πιο σημαντικά στη ζωή μας...

Απολογισμός του 2006..και..καλή αρχή για το 2007!!!

Το 2006 έφυγε..ε και???Όπως κάθε χρονιά, έτσι και λίγο πρίν την αλλαγή του χρόνου,κάθησα και σκέφτηκα πως ήταν η χρονιά που έφευγε....Το 2006 ήταν μια δυνατή χρονιά.Δυνατή λόγω πολλών συναισθημάτων,και κυρίως πολύ δυνατών..Ότι αξίζει πονάει δεν λένε?Ε λοιπόν το 2006 ήταν μια χρονιά που μου έδωσε πολλές εμπειρίες,σκέψεις..Χαρά και λύπη,μα πιο πολύ μένει η χαρά..Δύναμη..με γέμισε δύναμη μα μου άφησε και κάποιες απορρίες που δεν ξέρω άν μπορούν να απαντηθούν ποτέ..

Το 2007 όμως ήρθε..Και ήρθε η ώρα για τις ευχές..τόσο σε μένα όσο και σε όλους τους άλλους..Επειδή η ζωή είναι μικρή,πρέπει να χαιρόμαστε και να προσέχουμε την υγεία μας..για αυτό και πάνω από όλα εύχομαι υγεία..τα άλλα σιγά σιγά έρχονται..ευτυχία..ναι..μα με πολλή αγάπη..παντού αγάπη..αληθινή,κοντά σε ανθρωπους που σας νοιάζονται..και όρεξη για στόχους και όνειρα..πολλά..διότι μόνο τότε έχει σκοπό η ζωή μας..Καλή μας χρονιά..!!!

Τύχη..Και όμως...!!!

Χθές όλοι οι Έλληνες ήταν στα πρακτορεία..Όλοι οι Έλληνες πίστευαν για λίγο πώς μπορεί να είναι αυτοί οι νικητές..!!!όπως όλοι μας δηλαδή..!!!
Και όμως...τυχερός μπορεί να αισθάνεσαι και χωρίς να κέρδισες τελικά...

Πώς γίνεται αυτό???Μοιράζοντας τα όνεορα σου με άλλους,με ανθρώπους που ξέρεις οτι α καταλαβαίνουν και πως θα είναι δίπλα σου...Αυτά είναι...

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι...

Χριστούγεννα...Η αγαπημένη μου γιορτή όπως και θέλω να πιστεύω πολλών άλλων... Γιατί όμως..???Είναι η καταναλωτική μανία που μας πιάνει,τα δώρα..τι είναι..???Η μήπως το οτι ερχόμαστε πιο κοντά ο ένας στον άλλον??? Διότι στα Χριστούγεννα όλοι μας είμαστε πιο χαρούμενοι,πιο ευγενικοί,πιο..άνθρωποι βρε παιδί μου...

Το μόνο που εύχομαι σε όλους μας φέτος είναι πέρα από υγεία(που είναι και το σημαντικότερο από όλα...)να μπορούμε να είμαστε με ανθρωπους αληθινούς..που να μας αγαπάνε και να τους αγαπάμε..Διότι όλη μας η ζωή είναι στιγμές...

Και επειδή η ζωή μας είναι μικρή..άς φροντίσουμε νε την γεμίσουμε με αληθινές στιγμές... Χρόνια πολλά..

Όταν νιώθεις...

Όταν νιώθεις τόσα για έναν άνθρωπο,όταν έχεις τόσα να προσφέρεις..τότε μονάχα..ζείς..
Ζείς χωρίς φόβο,με το ρίσκο...

Ρισκάρεις να πληγωθείς,να θυμώσεις,να στεναχωρηθείς,καμιά φορά ακόμη και να απογοητευτείς..

Μα άν δεν τα ρίσκαρες όλα αυτά..δεν θα ένιωθες ποτέ τον έρωτα,την αγάπη..δυο πράγματα τόσο διαφορετικά,μα ταυτόχρονα υπέροχα..

Πτυχίο..

Και τώρα πήραμε το πτυχίο..Ο καθένας περιμένει αυτή τη στιγμή,και όταν έρχεται..απλά κολλάς σε στιγμές...Σκέφτεσαι τις στιγμές που έφυγαν και αναρωτιέσαι γαι τις στιγμές που θα έρθουν..Έτσι δεν είναι..???
Εκείνη η μέρα είναι από τις πιο σημαντικές..Βλέπεις τη χαρά όλων,μα πιο πολύ τη χαρά και την περηφάνεια της οικογένειας σου,είναι όλοι εκεί..για σένα..και φίλοι,και σχέση,όλοι..και συ απλά απολαμβάνεις αυτή τη μέρα με πολλές σκέψεις στο κεφάλι σου και πολλά συναισθήματα..

Είναι πολύ όμορφο το να χαρίζεις και να μοιράζεσαι τον όρκο σου με άτομα που αγαπάς και σαγαπούν,και πιο απλά..είναι εκεί και θα είναι πάντα εκεί...

Τα νεύρα μου...

Όταν έχεις τα νεύρα και δεν πρέπει να το δείξεις..τι μπορείς να κάνεις..???

Καλή ερώτηση..μονάχα που δεν ξέρω την απάντηση...Γκρρρ...

Πιστεύω...

Με αφορμή την ταινία "Ουρανία".
Μετά την ταινία αυτή,νιώθεις οτι μπορείς να πιστέψεις...γενικότερα..σε οτι θες..να νιώσεις δυνατός και να πιστέψεις οχι μόνο εσύ στα όνειρα σου,μα να κάνεις και τους άλλους να πιστέψουν τόσο σε σένα ,όσο και σε αυτά..
Διότι είναι πολύ σημαντικό το να πιστεύεις...Από μια ποδοσφαιρική ομάδα,πολιτική παράταξη,θρησκεία,μέχρι τον ίδιο σου τον ευατό σου..Όπως λένε και στην ταινία:Όταν θες κάτι τόσο πολύ,ακόμη και στο φεγγάρι μπορείς να πάς...
Δεν μπορεί κανείς να σου στερήσει αυτή τη μαγεία...το να πιστεύεις σε σένα και στα όνειρα σου..Και η ευτυχία πιστεύω πως είναι σχετική και με το πόσο πιστεύεις σε όλα όσα θές να καταφέρεις στη ζωή σου..

Είμαι και θα'μαι εδώ..

Δε φεύγω,θα μείνω όλη νύχτα στην πόρτα σου,θα μείνω όλη νύχτα στα σκαλιά,τ'αστέρια θα πάρω αγκαλιά,θα λέω τ'όνομα σου σιγά..
Δε φεύγω,όσο κι αν θές δε φεύγω και ας έρθει χειμώνας και βροχή,τα βράδια θα παγώνει η ψυχή,ο ήλιος θα καίει το πρωί...
Για πάντα θα μείνω άν ρωτάς,για πάντα θαμαι δω να με κοιτάς,για πάντα εδώ είναι το κορμί,εδώ είναι η ζωή,δεν φεύγω άν δε φύγουμε μαζί..

Στο αφιερώνω...

Έκρηξη...συναισθημάτων..

Όταν...αγαπάς.. και νιώθεις....πώς θές να μιλήσεις,να πείς κάτι που ξέρεις οτι θα ενοχλήσει τον άλλον,τότε γίνεται...το μπάμ μέσα σου..


Αυτά τα δύο έρχονται σε πολύ μεγάλη αντίθεση,αλήθεια..Κυρίως όταν τα αισθάνεσαι ταυτόχρονα,που καμιά φορά γίνεται...εκεί περιμένεις να έρθει η..ισορροπία..Το θέμα είναι να αντέξεις,να περάσει...και μετά όλα καλά...

Παγκόσμια μέρα ΚΑΤΑ του Aids..

Σήμερα,1 Δεκεμβρίου λέμε ΟΧΙ στην άγνοια και την ανευθυνότητα..
Δυστυχώς τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δείχνουν οτι υπάρχεια αργή μα σταθερή αύξηση των κρουσμάτων της νόσου..Η πρόληψη όμως παραμένει να είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετωπισης...

Μερικά χρήσιμα στοιχεία(λόγω της ημέρας)θα βρείτε στο site:

Το να γνωρίζουμε και να ξέρουμε το πώς μπορούμε να προφυλαχθούμε δεν είναι μόνο υποχρέωση απένατι στον ίδιο μας τον εαυτό και στους γύρω μας,μα επίσης σε όλους εκείνους που δυστυχώς παλεύουν με τη νόσο αυτή και αισθάνονται περιθωριοποιημένοι,καθώς όσοι δεν γνωρίζουν μπορεί να τους αντιμετωπίζουν με φόβο ακόμη και σε μια απλά και ακίνδυνη χειραψία..

Κλασική ταινία για σήμερα:Φιλαδέλφεια(στις 23.10 στο mega)