Τέλος....

Όπως όλα τα όμορφα έχουν πάντοτε ένα τέλος, έτσι λοιπόν και σήμερα,τελείωσε η αγαπημένη μου σειρά .."Παρά πέντε"...

Πίστευα οτι το τέλος θα ήταν πολύ καλό, οχι όμως και έτσι.. πραγματικά τόσο μα τόσο συγκινητικό.. με νόημα... νόημα για τη ζωή και τους ανθρώπους που μας την περιβάλλουν..

Ειλικρινά δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω.. ήταν τόσο συγκινητικό, γεμάτο...ζωή....

Αλήθεια τι είναι ο θάνατος..???Είναι το τέλος της ζωής, ή αρχή της..???

Διότι τον θάνατο(όπως είπαν και στη σειρά) δεν τον νίκησε κανείς.. Τη ζωή όμως.. αξίζει να την κερδίσεις....

Πραγματικά αυτά τα λόγια έχουν μέινει μέσα μου..

Ο θάνατος είναι κάτι που φοβάμαι πολύ, πάντα με τρόμαζε.. Θα μου πείς ποιον δεν τον τρομάζει..??? Μα δεν ξέρω, αυτά τα λόγια που ειπώθηκαν στη σειρά και ο τρόπος, ήταν πραγματικά πολύ..."εύστοχος".. Πέρασε μέσα από τη θλίψη και το τόσο κλάμα που έριξα, το πραγματικό νόημα της ζωής...


Ζήσε τη ζωή σου και χαμογέλασε.. Μόνο όταν θα έχεις αναμνήσεις θα μπορείς να χαμογελάσεις στο θάνατο... Και καλές μα και κακές... για να έχουν διπλή σημασία οι κακές..

Μη φοβηθείς τη ζωή, να φοβηθείς το θάνατο.. Μα όταν αυτός έρθει..να έχεις ζεστές στιγμές και να του χαμογελάσεις... να χαμογλάσεις για όλα όσα έζησες... Διότι η ζωή είναι τόσο μικρή, που μέχρι να την καταννοήσουμε θα έχει ήδη περάσει...