................

Oh...tonight..you killed me with your smile...

Love is in the air...

Θέλω να γράψω και να πώ τόσα..

Θέλω να γράψω και νιώθω οτι έχω να πώ τόσα,μα πλέον δεν μου βγαίνει..

Νιώθω πολύ περίεργα..κάπως μαγκωμένη,να μην μπορώ να κουνηθώ..Ίσως το οτι είμαι άρρωστη,δε βοηθάει και αυτό,ίσως το οτι βλέπω πράγματα που δεν μου αρέσουν,ίσως κάποιες σκέψεις μου,κάποιες "ανακαλύψεις"..που..πονάνε..Δεν ξέρω το τι φταίει..Κανονικά θα έπρεπε να ήμουν καλά..μα μετά σκέφτομαι,δεν υπάρχουν πρέπει τελικά σε αυτά που σκεφτόμαστε..οχι δεν υπάρχουν..απλά νιώθουμε...και όταν νιώθεις κάτι από κάπου θα προκύπτει..

Ναι κάνω και γω λάθη μα τα πληρώνω ακριβά..

Έξοδος κινδύνου..???

Και συνεχίζεις..συνεχίζεις..

Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή σου που δεν θές να κάνεις τίποτα, αρνείσαι το παραμικρό.. Εγώ τουλάχιστον έχω περάσει από αυτή τη "φάση".. Εκεί είναι που χρειάζεσαι ένα μικρό "σπρώξιμο" από κάποιον.. Μα αναρωτιέσαι.. Και άν κάποια στιγμή δεν υπάρχει αυτός ο κάποιος,τι θα κάνεις? Θα κάτσεις έτσι να περιμένεις και να αφήνεις τη ζωή σου να περνάει έτσι..???
Διότι πολλές φορές έχω νιώσει να βλέπω τη ζωή μου να περνάει τόσο γρήγορα και
εγώ απλά να την κοιτάζω,ή άλλες φοράς να τρέχω να την
προλάβω..












Και ενώ εσύ είσαι σε αυτήν την προσπάθεια, κάποια στιγμή έρχεται η ώρα που αναρωτιέσαι: και τι άλλο μπορώ να κάνω, τι εκδοχές έχω στη ζωή μου..??? Εκεί αρχίζει το τρέξιμο του μυαλού.. Τι εννοώ? Ξαφνικά μέσα στο μυαλό σου έχουν περάσει όλες οι πιθανές εκδοχές και το χειρότερο??? Μπορεί να μην σου αρέσει και καμιά.. Ή ακόμη και να σου αρέσει αγχώνεσαι με το πώς θα την αποκτήσεις αυτήν την εικόνα..












Κάποια στιγμή όμως θα "πρέπει"να φτάσεις και συ στον "προορισμό" σου.. Και ουσιαστικά δεν υπάρχει "πρέπει", απλά εσύ θα το λάβεις έτσι,για να συμβεί..Και όταν αυτό θα είναι το σωστό,τότε θα είναι και"λυτρωτικό"..

Χμμμ..

"Είναι ωραίο να κάνεις όνειρα..Κι άν πιστέψεις πραγματικά σε αυτά,που ξέρεις..
Μπορεί να βγούν και αληθινά.."


Έτσι λοιπόν,γιατί οχι..???Μονάχα να μην αφήνουμε άλλους να μας στερούν το "δικαίωμα"αυτό..Διότι το μυαλό και οι σκέψεις μας,τα όνειρα μας,είναι δικαίωμα όλων μας και δεν μπορεί κανείς να μας το στερήσει,ούτε να ξέρει ακριβώς το τι έχουμε μες στο μυαλό μας..

χχχ

Μια μέλισσα..τον Αύγουστο..

Σήμερα πήγα κ είδα την ταινία:μια μέλισσα τον Αύγουστο..πολύ καλή σκηνοθεσία,μα πιο πολύ μου άρεσε που είχε νόημα..

Κάποιες "αλήθειες" που είπανε..πιο πολύ ξεχώρισα αυτή:"Ταλέντο είναι να ξεπερνάς τους φόβους σου.."Και είχε δίκιο..ήταν σαν ένα "σπρώξιμο"που χρειαζόμουν..

Αποφάσεις..-Σκέψεις..

Χθές...
Σήμερα..
Αύριο..

Για όλα αυτά υπάρχουν σκέψεις..Αποφάσεις που προσπαθείς να πάρεις για το αύριο,να ξεχάσεις τα λάθη του χθές,μα το σήμερα πάλι σε επηρεάζει..και εκεί μπλέκονται όλα..

Δεν ξέρω τι θέλω να πώ,και γω προσπαθώ να τα ξεμπλέξω μέσα στο μυαλό μου..

Μια μ/πικρή αλήθεια..

Κανείς δεν αξίζει το δάκρυ σου..Και αυτός που το αξίζει,δεν σε κάνει να κλαίς...

Χαμογέλα..η ζωή είναι ωραία..και δεν τα έχει με άλλον..

Η ζωή είναι πολύ ωραία...

Απόλαυσε την σαν γλυκό..Τρώγε το αργά και απολαυστικά..Σαν το μωρό που δεν φοβάται μήπως λερωθεί..χχχ

Μια όμορφη εικόνα..δίχως λέξεις...

Έτσι απλά..

Λάθη..

Όλοι μας κάνουμε λάθη...Αυτό είναι πολύ λογικό..Το ερώτημα είναι τι κάνουμε για να διορθώσουμε τα λάθη μας..

Άν τα επαναλαμβάνουμε τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας..Όταν όμως προσπαθούμε,και βλέπουμε οτι αλλάζει κάτι,τότε δεν αξίζει να "τιμωρηθούμμε"μα να χαρούμε αυτό που καταφέραμε..

Διότι οτι δε σε σκοτώνeι σε κάνει πιο δυνατό..
Και σημασία δεν έχει να μην πέσεις,μα να μπορέσεις να σηκωθείς ξανά..

Πόση ανάγκη έχουμε να πιστεύουμε..???

Πίστη..Μια λέξη τόση μικρή μα με τόση μεγάλη σημασία..Γιατί???Διότι όλοι έχουμε την ανάγκη να πιστεύουμε σε κάτι...

Πρώτα από όλα στον ίδιο μας του εαυτό..Άν δεν πιστεύουμε εμείς οι ίδιοι σε εμάς,ποιός άλλος θα πιστέψει..???Είναι πολύ σημαντικό,για μένα σχεδόν καθοριστικό σε όλους τους τομείς το να πιστεύεις σε σένα,να έχεις εμπιστοσύνη και γενικότερα "να τα έχεις καλά" με τον εαυτό σου..Μόνο τότε μπορείς να να βάλεις στόχους..Και να κάνεις και τους άλλους να πιστέψουν σε αυτούς..

Οικογένεια:Για σκεφτείτε να μην είχατε δίπλα σας την οικογένεια σας,από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σημαντικά πράγματα..Διότι πρέπει να πιστεύεις σε αυτήν,έχει να σου δώσει και το ξέρεις..Κι άν καμιά φορά δεν το έχεις νιώσει,είναι εκεί για να συμβεί την πιο σημαντική σιγμή..

Φίλοι:Υπάρχουν αληθινοί φίλοι και πρέπει να πιστέψεις σε αυτό,να χτίσεις πάνω σε αυτό..Είναι ανάγκη του ανθρώπου να πιστεύει στη φιλία..με προσοχή πάντα..μα όταν δίνεις,μην φοβάσαι για το άν θα πάρεις και συ,αυτό είναι το μυστικό..

Ομάδες,παρατάξεις,θρησκεία:Ο άνθρωπος δεν γίνεται να μην έχει πίστη,να μη"ταιριάζει",στηρίζει κάποια ομάδα..όποια και να έιναι αυτή..από ποδοσφαιρική,μέχρι οτιδήποτε..

Τέλος να πιστεύεις στις ανθρώπινες σχέσεις..και γενικότερα μα και όσον αφορά την αγάπη..όταν πιστεύεις το βγάζεις,βγαίνει η θετική αύρα σου και πιστέψτε με είναι πολύ όμορφο..Μπορεί να τρομάζει μερικούς ανθρώπους,μα αυτό είναι μέσα στο "παιχνίδι"..

Πιστεύω για μένα σημαίνει..ζώ..Και θέλω να πιστέψω σε τόσα πολλά..

Εσωτερική ηρεμία και..τρυφερότητα..

Η εσωτερική ηρεμία για μένα είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα και "θέλω" στη ζωή μου..

Τρυφερότητα,αγάπη,μια αγκαλιά..Να έχεις έναν άνθρωπο-πέρα από την οικογένεια σου που σε νοιάζεται πραγματικά-που σε καταλαβαίνει και που του αρέσει να μοιράζεσαι στιγμές μαζί του..Διότι τι μένει στο τέλος..???Στιγμές..Στιγμές ζωής,άλλες χαρούμενες,άλλες λιγότερο..

Το να έχεις λοιπόν έναν άνθρωπο είναι πολύ σημαντικό..Όταν είσαι μαζί του και είσαι καλά,νιώθεις ηρεμία,μα μια πολύ γλυκια ηρεμία..Διαφορετική από όλες τις άλλες..Και άν καμιά φορά υπάρχει "ταραχή",δεν πειράζει..Διότι μετά η "αγκαλιά"θα έχει περισσότερο νόημα και ουσία..

Βαρέθηκα..Βόλτα..???

Κάθομαι και διαβάζω από το πρωί..πάλι καλά που είναι ιταλικά και μου αρέσουν..μα για να πώ την αλήθεια,σήμερα μια τόσο όμορφη μέρα θα ήθελα να είμαι έξω,βολτούλα με καλή παρέα..και να μην είμαι κλεισμένη μέσα στο σπίτι..

Μα δεν πειράζει,μην είμαι και αχάριστη..Μπορώ και ευχαριστιέμαι πολλά πράγματα,όπως το να είμαι καλά..να υπάρχει εσωτερική ηρεμία,άρα και ένα χαμόγελο που δεν ξέρεις από που προέρχεται..και αυτό είναι το πιο ωραίο..

Πίσω λοιπόν για διάβασμα..με χαμόγελο όμως..!!!

Θέατρο και..ζεστή αγκαλιά...

Προχθες πήγα στο θέατρο "Το τρέντυ θα χτυπήσει 3 φορές"..

Είναι επιθεώρηση με πολλά έξυπνα σημεία και έξυπνο χιούμορ(παρόλο που δεν μαρέσει να πηγαίνω σε επιθεωρήσεις..)

Ένας λόγος που πήγα(πέρα από την παρέα) ήταν και η ηθοποιός Εφη Παπαθεοδώρου..Αυτή η γλυκήτατη γιαγιά που παίζει και στο Παρά Πέντε,και κάθε Δευτέρα βράδυ απλά δεν μπορείς να μην τη δείς και να μην αφεθείς στις ατάκες που λέει..

Έτσι και γω είπα να πάω να τη δω από κοντά..Όταν τελείωσε η παράσταση-πράγμα που δεν συνηθίζω-ήθελα να πάω να τη δώ,να της μιλήσω..Δεν ξέρω γιατί μα αυτή η γυναίκα μου βγάζει πολύ ζεστασιά..και αποδείχτηκε οτι είχα δίκιο..

Με το που πήγα και της μίλησα,με αγκάλιασε τόσο ζεστά που πραγματικά,έχω να το λέω..από τις πιο ζεστές και πιο στοργικές αγκαλιές που έχω νιώσει..

Της λέω το όνομα μου και μιλήσαμε λιγάκι,μα αυτό που σου έβγαζε ήταν ζεστασιά,καλοσύνη και όρεξη για ζωή..Έβλεπα μπροστά μου μια μεγάλη γυναίκα που μπορούσε να προσφέρει..μου έδειξε και φώτο από το ανηψάκι της 5 μηνών,και στα μάτια της έβλεπες αυτό που λέμε-είμαι μεγάλη μα θέλω να ζήσω..έχω τόσα να πάρω ακόμη και τόσα να δώσω..-δεν ξέρω γιατί μα όταν έφυγα από εκεί,ένιωθα μια ηρεμία,μια όρεξη για ζωή και χαρά...Θα μου πείς εκεί έπρεπε να πάς για να σου έρθει αυτή η όρεξη..?Κι όμως καμιά φορά νιώθεις τα πιο αλλόκοτα και ταυτόχρνα σημαντικά συναισθήματα τις πιο παράξενες στιγμές..Και καλό είναι να υπενθυμίζονται ακόμη και τα πιο "στάνταρ¨της ζωής..

Είναι πολύ σημαντικό να νιώθεις οτι προσφέρεις όπως και το να λές ευχαριστώ..ευχαριστώ που γεμίζει το στόμα σου και βλέπεις-νιώθεις το πόσο ο άλλος το εννοεί..και λές..είναι από τις στιγμές που απλά αξίζουν..τις νιώθεις και απλά παίρνεις από αυτές..

Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2007..

Συγγνώμη..

Συγγνώμη..μια λέξη..με τόση μα με τόση σημασία..

Σαγαπώ..

Τι να πώ..δεν έχω τίποτα πλέον να πώ..

Σήμερα με στεναχώρησες πολύ..τίποτα άλλο..

Καθημερινότητα..Ή απλά..μοναδικότητα???

Κάθε μέρα που περνάει έρχεσαι σε επαφή με πολλά άτομα..Άτομα που συμπαθείς, άτομα που αντιπαθείς, που αγαπάς, που σου είναι αδιάφορα και μη..

Περνάς κάποιες ώρες της μέρας σου, δηλαδή της ζωής σου, γεμάτο συμβιβασμό, γεμάτο υποχωρήσεις, "θέλω","θέλω" άλλων..Τελικά τι από όλα αυτά αξίζει..???

Το οτι περνάς την ημέρα με συμβιβασμούς, ή το οτι περνάς-ζείς με υγεία ακόμη μια μέρα..???

Είναι αυτό που είχα ακούσει και στη σειρά singles:το ποτήρι είναι μισογεμάτο..Από σένα εξαρτάται το πως θα το δείς,από ποια οπτική γωνία..

Άρα η καθημερινότητα..μετατρέπεται έτσι απλά σε.."μοναδικότητα"..

Άντε καρδιά μου...

Άντε καρδά μου..άντε να αντέξεις..εδώ θα είμαι εγώ πάλι..

Εδώ να αντέχω και να δίνω..

Μα μην το παρακάνεις..διότι η καρδιά αντέχει..μα υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν..

1..2..3.............Γκρρρ....

Ξέρω,μα οχι..δε θα σου κάνω τη χάρη...Τσς,τσς τσς....

Να φύγουν τα κακά τα μάτια..

Και μην μου πείτε πως δεν πιστεύετε στο κακό το μάτι,διότι εγώ είναι το μόνο στο οποίο ναι,είμαι προοληπτική..

Διότι υπάρχει τόση κακία σε μερικούς ανθρώπους..Κακία και ζήλια..

Ηρεμία..

Το να μιλήσεις στον άλλον έχει πολύ μεγάλη σημασία..


Καμιά φορά δεν ξέρεις άν έκανες καλά ή οχι,μα το αποτέλεσμα πιστεύω στο τέλος πώς θα σε δικαιώσει..Διότι ότι αξίζει πονάει..κι είναι δύσκολο..

Περνάνε..οχι όλα..

Τα τρένα περνάνε γρήγορα,οι μέρες ακόμη πio γρήγορα..

Οι όμορφες στιγμές..???Αυτές να δείς πώς φεύγουν..(άσχετα άν μένουν μέσα μας..)

Κάποια πράγματα όμως..μένουν..και δεν περνάνε..

Λέξεις vs Πράξεις

Καμιά φορά..οι λέξεις έρχονται σε αντίθεση με τις πράξεις..

Τι θέλω να πώ?Λέμε λέμε λέμε,υποσχόμαστε,όλο προτάσεις και κουβέντες και στο τέλος τι γίνεται..???

Πράξεις = 0

Όλα όμως τελικά είναι θέμα επιλογών..Το πιστεύω κάθε μέρα πιο πολύ..Και κάποια πράγματα όντως αλλάζουν..Πρέπει..

Να ζείς τους στίχους..

Επικίνδυνα σε θέλω..

Άν μπλέξουμε οι δυο μας δε θαχει γυρισμό,το πρώτο μας ταξίδι..
Κι αν κάνεις πως μαγγίζεις δε θαχει τελειωμό η νυχτα αυτή που αρχίζει..
Επικίνδυνα σε θέλω..
Επικίνδυνα σε θέλω,μέσα μου κυλάς..
Επικίνδυνα σε θέλω,κι όπου θες με πάς,επικίνδυνα σε θέλω,θέλω να σε δώ..
Επικίνδυνα σε θέλω..έστω και άν χαθώ..

Το΄ξερες πως για σένα θα παραδοθώ στο όμορφο σου ψέμα..
Μές στην καρδιά το αίμα τρέχει σα νερό όταν είσαι εδώ..

Διάβασμα..και συγκέντρωση..

Καλές ήταν οι διακοπές,από τις πιο καλές μπορώ να πώ μα τώρα..
Τώρα πάλι back to reality..unfortunately..!!!

Διάβασμα λοιπόν..και άντε τώρα να μπορέσεις να συγκεντρωθείς..Κλασικές κινήσεις..Σπίτι, ζεστός καφές, ηρεμία και προσπάθεια..Και κεί που είπες "νατο,συγκεντρώθηκα",τσούπ χτυπάειτο τηλέφωνο ή γίνεται φασαρία στο σπίτι..και πάλι απτήν αρχή...Άντε τότε να κλείσουμε και το κινητό,αθόρυβο το σταθερό..και νατο πάλι..μου έρχονται σκέψεις στο μυαλό..οι πιο σοβαρές σκέψεις την πιο ακατάλληλη στιγμή...

Έτσι είναι αυτά..κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα ορίσεις εσύ..σε ορίζουν αυτά..

Δεν ξέρω γιατί τα έγραψα,έτσι,δίχως λόγο,για ένα διάλειμμα από την προσπάθεια του διαβάσματος..!!!

Αλλαγές...

Όπως και στη ζωή μας καμιά φορά χρειαζόμαστε κάποια αλλαγή,έτσι λοιπόν είπα να αλλάξω λιγάκι και το blogspot μου..

Αυτό ήταν πολύ εύκολο..Το δύσκολο είναι οι πιο σημαντικές αλλαγές..Όταν καμιά φορά νιώθεις πως κάτι θές να αλλάξεις στη ζωή σου και δεν ξέρεις το τι είναι ακριβώς,εκεί τι κάνεις..???

3 Ιανουαρίου 2007..

Σήμερα όπως και χθές ξύπνησα αρρωστούλα..Μα αυτά τα κρυολογήματα να μην σε αφήνουν να χαρείς την ημέρα σου..
Κι όμως παρόλο που δεν μπορούσα να τη χαρώ έξω κατάλαβα οτι και μέσα στο σπίτι καμιά φορά χρειάζεται να κάτσεις,να έρθει παρέα στο σπίτι σου και οχι πάλι έξω,να ηρεμήσεις,απλά να χουχουλιάσεις..

Ένα επιτραπέζιο παιχνίδι γαι παράδειγμα..μπορεί να σε κάνει να νιώσεις πολύ όμορφα,έτσι απλά..διότι όταν ψάχνουμε το τέλειο σε αυτή τη ζωή,μπορεί να χάσεις και τα πιο απλά πράγματα, που συνήθως είναι και τα τέλεια..τα μαγικά όμορφα..

Με αγάπη..

Πόσο ακόμα..

Δεν υπάρχουν φορές που λέτε φτάνει,ώς εδώ,κουράστηκα πόσο ακόμη να αντέξω..Χωρίς λόγο,δίχως αιτία,απλά νιώθετε αυτή την κούραση,μπορεί και από τον ίδιο σας τον εαυτό...

Και όμως αντέχουμε..ο καθένας μας διαφορετικά,ανάλογα τη δύναμη που κρύβει μέσα του και την κατάσταση που βρίσκεται..

Μα τίποτα δε γίνεται τυχαία,το πιστεύω αυτό..όλα έχουν κάποιο σκοπό,από τα πιο απλά πράγματα μέχρι τα πιο σημαντικά στη ζωή μας...

Απολογισμός του 2006..και..καλή αρχή για το 2007!!!

Το 2006 έφυγε..ε και???Όπως κάθε χρονιά, έτσι και λίγο πρίν την αλλαγή του χρόνου,κάθησα και σκέφτηκα πως ήταν η χρονιά που έφευγε....Το 2006 ήταν μια δυνατή χρονιά.Δυνατή λόγω πολλών συναισθημάτων,και κυρίως πολύ δυνατών..Ότι αξίζει πονάει δεν λένε?Ε λοιπόν το 2006 ήταν μια χρονιά που μου έδωσε πολλές εμπειρίες,σκέψεις..Χαρά και λύπη,μα πιο πολύ μένει η χαρά..Δύναμη..με γέμισε δύναμη μα μου άφησε και κάποιες απορρίες που δεν ξέρω άν μπορούν να απαντηθούν ποτέ..

Το 2007 όμως ήρθε..Και ήρθε η ώρα για τις ευχές..τόσο σε μένα όσο και σε όλους τους άλλους..Επειδή η ζωή είναι μικρή,πρέπει να χαιρόμαστε και να προσέχουμε την υγεία μας..για αυτό και πάνω από όλα εύχομαι υγεία..τα άλλα σιγά σιγά έρχονται..ευτυχία..ναι..μα με πολλή αγάπη..παντού αγάπη..αληθινή,κοντά σε ανθρωπους που σας νοιάζονται..και όρεξη για στόχους και όνειρα..πολλά..διότι μόνο τότε έχει σκοπό η ζωή μας..Καλή μας χρονιά..!!!

Τύχη..Και όμως...!!!

Χθές όλοι οι Έλληνες ήταν στα πρακτορεία..Όλοι οι Έλληνες πίστευαν για λίγο πώς μπορεί να είναι αυτοί οι νικητές..!!!όπως όλοι μας δηλαδή..!!!
Και όμως...τυχερός μπορεί να αισθάνεσαι και χωρίς να κέρδισες τελικά...

Πώς γίνεται αυτό???Μοιράζοντας τα όνεορα σου με άλλους,με ανθρώπους που ξέρεις οτι α καταλαβαίνουν και πως θα είναι δίπλα σου...Αυτά είναι...

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι...

Χριστούγεννα...Η αγαπημένη μου γιορτή όπως και θέλω να πιστεύω πολλών άλλων... Γιατί όμως..???Είναι η καταναλωτική μανία που μας πιάνει,τα δώρα..τι είναι..???Η μήπως το οτι ερχόμαστε πιο κοντά ο ένας στον άλλον??? Διότι στα Χριστούγεννα όλοι μας είμαστε πιο χαρούμενοι,πιο ευγενικοί,πιο..άνθρωποι βρε παιδί μου...

Το μόνο που εύχομαι σε όλους μας φέτος είναι πέρα από υγεία(που είναι και το σημαντικότερο από όλα...)να μπορούμε να είμαστε με ανθρωπους αληθινούς..που να μας αγαπάνε και να τους αγαπάμε..Διότι όλη μας η ζωή είναι στιγμές...

Και επειδή η ζωή μας είναι μικρή..άς φροντίσουμε νε την γεμίσουμε με αληθινές στιγμές... Χρόνια πολλά..

Όταν νιώθεις...

Όταν νιώθεις τόσα για έναν άνθρωπο,όταν έχεις τόσα να προσφέρεις..τότε μονάχα..ζείς..
Ζείς χωρίς φόβο,με το ρίσκο...

Ρισκάρεις να πληγωθείς,να θυμώσεις,να στεναχωρηθείς,καμιά φορά ακόμη και να απογοητευτείς..

Μα άν δεν τα ρίσκαρες όλα αυτά..δεν θα ένιωθες ποτέ τον έρωτα,την αγάπη..δυο πράγματα τόσο διαφορετικά,μα ταυτόχρονα υπέροχα..

Πτυχίο..

Και τώρα πήραμε το πτυχίο..Ο καθένας περιμένει αυτή τη στιγμή,και όταν έρχεται..απλά κολλάς σε στιγμές...Σκέφτεσαι τις στιγμές που έφυγαν και αναρωτιέσαι γαι τις στιγμές που θα έρθουν..Έτσι δεν είναι..???
Εκείνη η μέρα είναι από τις πιο σημαντικές..Βλέπεις τη χαρά όλων,μα πιο πολύ τη χαρά και την περηφάνεια της οικογένειας σου,είναι όλοι εκεί..για σένα..και φίλοι,και σχέση,όλοι..και συ απλά απολαμβάνεις αυτή τη μέρα με πολλές σκέψεις στο κεφάλι σου και πολλά συναισθήματα..

Είναι πολύ όμορφο το να χαρίζεις και να μοιράζεσαι τον όρκο σου με άτομα που αγαπάς και σαγαπούν,και πιο απλά..είναι εκεί και θα είναι πάντα εκεί...

Τα νεύρα μου...

Όταν έχεις τα νεύρα και δεν πρέπει να το δείξεις..τι μπορείς να κάνεις..???

Καλή ερώτηση..μονάχα που δεν ξέρω την απάντηση...Γκρρρ...

Πιστεύω...

Με αφορμή την ταινία "Ουρανία".
Μετά την ταινία αυτή,νιώθεις οτι μπορείς να πιστέψεις...γενικότερα..σε οτι θες..να νιώσεις δυνατός και να πιστέψεις οχι μόνο εσύ στα όνειρα σου,μα να κάνεις και τους άλλους να πιστέψουν τόσο σε σένα ,όσο και σε αυτά..
Διότι είναι πολύ σημαντικό το να πιστεύεις...Από μια ποδοσφαιρική ομάδα,πολιτική παράταξη,θρησκεία,μέχρι τον ίδιο σου τον ευατό σου..Όπως λένε και στην ταινία:Όταν θες κάτι τόσο πολύ,ακόμη και στο φεγγάρι μπορείς να πάς...
Δεν μπορεί κανείς να σου στερήσει αυτή τη μαγεία...το να πιστεύεις σε σένα και στα όνειρα σου..Και η ευτυχία πιστεύω πως είναι σχετική και με το πόσο πιστεύεις σε όλα όσα θές να καταφέρεις στη ζωή σου..

Είμαι και θα'μαι εδώ..

Δε φεύγω,θα μείνω όλη νύχτα στην πόρτα σου,θα μείνω όλη νύχτα στα σκαλιά,τ'αστέρια θα πάρω αγκαλιά,θα λέω τ'όνομα σου σιγά..
Δε φεύγω,όσο κι αν θές δε φεύγω και ας έρθει χειμώνας και βροχή,τα βράδια θα παγώνει η ψυχή,ο ήλιος θα καίει το πρωί...
Για πάντα θα μείνω άν ρωτάς,για πάντα θαμαι δω να με κοιτάς,για πάντα εδώ είναι το κορμί,εδώ είναι η ζωή,δεν φεύγω άν δε φύγουμε μαζί..

Στο αφιερώνω...

Έκρηξη...συναισθημάτων..

Όταν...αγαπάς.. και νιώθεις....πώς θές να μιλήσεις,να πείς κάτι που ξέρεις οτι θα ενοχλήσει τον άλλον,τότε γίνεται...το μπάμ μέσα σου..


Αυτά τα δύο έρχονται σε πολύ μεγάλη αντίθεση,αλήθεια..Κυρίως όταν τα αισθάνεσαι ταυτόχρονα,που καμιά φορά γίνεται...εκεί περιμένεις να έρθει η..ισορροπία..Το θέμα είναι να αντέξεις,να περάσει...και μετά όλα καλά...

Παγκόσμια μέρα ΚΑΤΑ του Aids..

Σήμερα,1 Δεκεμβρίου λέμε ΟΧΙ στην άγνοια και την ανευθυνότητα..
Δυστυχώς τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δείχνουν οτι υπάρχεια αργή μα σταθερή αύξηση των κρουσμάτων της νόσου..Η πρόληψη όμως παραμένει να είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετωπισης...

Μερικά χρήσιμα στοιχεία(λόγω της ημέρας)θα βρείτε στο site:

Το να γνωρίζουμε και να ξέρουμε το πώς μπορούμε να προφυλαχθούμε δεν είναι μόνο υποχρέωση απένατι στον ίδιο μας τον εαυτό και στους γύρω μας,μα επίσης σε όλους εκείνους που δυστυχώς παλεύουν με τη νόσο αυτή και αισθάνονται περιθωριοποιημένοι,καθώς όσοι δεν γνωρίζουν μπορεί να τους αντιμετωπίζουν με φόβο ακόμη και σε μια απλά και ακίνδυνη χειραψία..

Κλασική ταινία για σήμερα:Φιλαδέλφεια(στις 23.10 στο mega)

Ε ρε πώς αλλάζουν οι άνθρωποι...!!!

Ψάχνοντας στο ίντερνετ βρήκα αυτό το βιντεάκι..και "κόλλησα"..

Εκεί είναι που είπα..."ε ποτέ..κοίτα να δείς πώς αλλάζουν οι άνθρωποι"(όσον αφορά την εμφάνιση).

Παρακολουθήστε το βιντεάκι αυτό και θα καταλάβετε τι εννοώ..αυτό θα πεί η τεχνολογία έιχει προχωρήσει..όλα είναι τελεια κ πανέμορφα και...ας μην είναι στην πραγματικότητα...

http://www.campaignforrealbeauty.ca/bblank.asp?id=6899

Πισω-μαχαιρώματα..???Γκρρρ...

Χμμ..Ένα θέμα που προσωπικά με έχει απασχολήσει ούκ ολίγες φορές...

Δεν είναι οτι χειρότερο το να μιλάνε πίσω από την πλάτη σου..???Άν έχεις κάτι έλα κ πέστο μου εδώ, μπροστά μου,οχι σουπα μουπες κλπ κλπ...Και δυστυχώς οι περισσότεροι δεν έχου το θάρρος να το κάνου αυτό..

Το δε χειρότερο είνια όταν εσύ φέρεσαι μια χαρά(κ με το παραπάνω δλδ..)κ ανακαλύπτεις πώς αυτό είναι..μονόπλευρο..Όταν δεν ενοχλείς κανέναν και ίσα ίσα είσαι με την καλύτερη οκυβέντα(κ την εννοείς)και βλέπεις τους άλλους οχι μόνο να σχολούνται μαζί σου,μα να γίνεσαι κ το επίκεντρο τους...???Εκεί είναι που λές όμως...Το να είσαι νορμάλ είναι πλέον πολύ..μισητό..Η ζήλεια είναι άδικη...Μα από την άλλη...Μήπως είναι αυτό που λέει και ο λαός?-Καλύτερα να σε ζηλεύουν παρά να σε λυπούνται...Μα...μέτρον άριστον....

Ελευθερία..λόγου..

Το να μπορείς να εκφράσεις την άποψη σου,την απορία σου τη στιγμή που θές είναι κάτι το πολύ σημαντικό ή μήπως κάτι το αυτονόητο..???Εδώ πιστεύω πως η απάντηση δεν είναι ίδια για όλους..Πχ άν εσύ θές να πείς κάτι που ξέρεις πως θα φέρεις τον άλλον σεδ δύσκολη θέση θα το κάενις ή οχι?Δυστυχώς δεν μπορείς να εκφράζεσαι όπως εσύ θέλεις και καμιά φορά κ καθόλου..Ανάλογα τις περιστάσεις δηλαδή..

Δεν είναι όμως λιγάκι άδικο το να μπορούν άλλοι ή καλύτερα να έχουν το θράσος(κ οχι θάρρος) να λένε αυτό που πιστεύουν τη στιγμή που οι ίδιοι το επιθυμούν..Είναι αυτό που λέμε:Θα σκάσω άν δεν το πώ...

Δεν ξέρω γιατί τα γράφω όλα αυτά,ίσω ςδιότι βρέθηκα σε κάποια παρόμοια περίσταση,ήθελα να μιλήσω να πώ καλέ δεν βλέπετε τι γίνεται εδώ πέρα..?Κ όμως..μήπως φοβόμουν πώς δεν θα ακουστώ κάν..???

Δεν σας έχει τύχει να θέλετε να μιλήσετε μα να φοβάστε οχι οτι δεν θα γίνετε κατανοητοί κ θα σας κοιτάνε λές κ μιλάνε σε ET, μα να έχετε αμφιβολία για το άν θα σας ακούσουν..

Όλα είναι θέμα..."αγώνα"....

Άν το καλοσκεφετείτε, όλα είναι θέμα...αγώνα...Τι εννοώ..???

Από την ώρα που γεννιέσαι αγωνίζεσαι..Αγωνίζεσαι να βγείς στη ζωή..Στη συνέχεια αγωνίζεσαι να πετύχεις σε κάποιο πανεπιστήμιο,να βγείς από εκεί..Μετά να βρείς κάποια δουλειά,να κάνεις σωστή οικογένεια από την οποία να μην λείψει ποτέ τίποτα...
Αγωνιζόμαστε συνέχεια,δίνουμε από μικρές μάχες μέχρι μεγάλες(πχ όσον αφορά θέματα υγείας)

Όμως τι αξίζει να προσέξουμε πιο πολύ?Το πoιο θα είναι το αποτέλεσμα ή το πώς αγωνιστήκαμε και ποιους είχαμε δίπλα μας..???
Καλό αυτό το ερώτημα μα με πολύ δύσκολη απάντηση..Το ιδανικότερο θα ήταν ένας συνδυασμός και των δύο,βεβαίως πολύ δυσκολο στην πράξη..

Πώς μου ήρθαν όλα αυτά..???Από την πορεία του Πολυτεxνείου μέχρι και την κάθε μου μέρα..Που προσπαθώ να είμαι σωστή απέναντι στα άτομα που αγαπώ και μαγαπούν αληθινά,από το οτι θέλω να είμαι σωστή απένατι στις υποχρεώσεις μου ώς προς τη σχολή,να μην απογοητεύσω αυτά τα άτομα...μα καμιά φορά αφήνω εμένα έξω από όλα αυτά με αποτέλεσμα να απογοητεύω τον ίδιο μου τον εαυτό...

Παιχνίδια..

Η ζωή καμιά φορά σου παίζει..περίεργα παιχνίδια..παιχνίδια που μόνο αυτή μπορεί να τα καταλάβει..
Κι όμως..εσύ το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τα ακολουθήσεις και απλά..να χαμογελάς...Να χαμογελάς διότι ζείς,είσαι εδώ και μπορείς να τα νιώσεις,να τα ζήσεις..Διότι δεν είναι τίποτα σίγουρο και δεδομένο σε αυτή τη ζωή..Τίποτα και κανένας...

Από τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί να αλλάξουν πολλά στη ζωή σου..μπορεί να χάσεις ανθρώπους που εσύ πίστευες πώς πάντα θα είναι δίπλα σου,έτσι από το πουθενά,εντελώς ξαφνικά...

Οπότε ποιο είναι το συμπέρασμα..???Να ζείς τη ζωή σου χωρίς φόβους,και να το κάνεις να μοιάζει σαν να είναι η τελευταία,μα ταυτόχρονα και η πρώτη σου μέρα στη ζωή...

Μια αγκαλιά...

Τι να σημαίνει άραγε μια αγκαλιά...???

Κι όμως,μια λέξη που όταν γίνεται πράξη,σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα από άτομο σε άτομο..Η αγκαλιά της μητέρας στο παιδί,η αγκαλιά των φίλων,η αγκαλιά του σαγαπώ,της επιτυχίας,της αποτυχίας,της συμπαράστασης...Η αγκαλιά που απλώς τη θές για να νιώσεις οτι υπάρχεις,οτι σε έχουν ανάγκη...οτι είσαι εκεί και σημαίνεις πολλά για αυτόν/ήν..

Μια λέξη,μια πράξη...με τόσες διαφορτεικές σημασίες και ερμηνείες για τον καθένα μας..

Πόσες φορές δεν έχετε νιώσει οτι απλά θέλετε μια αγκαλιά για να πάρετε δύμναμη,να γατζωθείτε εκεί και να χαθείτε..και όταν αυτή είναι αληθινή..είναι μια σκέτη μαγεία...Στιγμές που ζεσταίνουν τη ζωή,ετσι απλά...χωρίς κόπο,χρήματα..τόσο απλά...και αυτό είναι που το κάνει και μαγικό...

Επικίνδυνα σε θέλω....

Στις 21 Δεκεμβρίου βγαίνει η ταινία:Straight story..!!!

Πιστεύω πως θα είναι αρκετά καλή ταινία,ή ακόμη πιο σωστά..διαφορετική..Θα χαρακτηρίζει κάποιο μέρος της σημερινής μας κοινωνίας,με..χιουμοριστικό και καυστικό τρόπο..

Επικίνδυνα σε θέλω..Τι γίνεται λοιπόν όταν θές κάποιον-α πολύ..???Όταν δεν τον/την έχεις...είναι πρόβλημα..Όταν όμως τον έχεις και παρόλο που τον έχεις τον θές επικίνδυνα..???Τι εννοώ με αυτό..Όταν κάνεις τα πάντα για να τον έχεις κοντά σου και αυτό καμιά φορά δεν αρκεί..???Δεν αρκεί λοιπόν το να είσαι ο εαυτός σου..???Και τότε τι αρκεί-τι πρέπει να αρκεί για να είναι όλοι ικανοποιημένοι..Εδώ χρειάζομαι μια απάντηση..που ίσως και να μην υπάρχει,όμως εγώ θα συνεχίσω να τη ψάχνω...Απλά..ελπίζοντας..

Υπομονή....

Όλα είναι θέμα θέλησης και υπομονής έτσι,δεν λένε..???

Και άν καμία φορά δεν μπορείς να κάνεις άλλο υπομονή,ή το πιο απλό θέλεις κάτι εκείνη ακριβώς τη στιγμή και δεν μπορείς να περιμένεις..???Και δεν μιλάω για σοβαρά θέλω,μα για απλά..Πχ θέλω να σου μιλήσω τώρα,να σε ακούσω τώρα,να σε αγγίξω αυτή τη στιγμή...Τότε τι κάνεις..???

Ορισμένες φορές νιώθω οτι ο χρόνος παίζει μαζί μου..Παιχνίδια στα οποία εγώ προσπαθώ να προσαρμοστώ...μα...δυστυχώς...δεν είναι πάντα τόσο εύκολο και τόσο παλό όπως νομίζουν οι άλλοι...

Μερικές φορές...αυτή η προσαρμογή μου στοιχίζει...

Παρατηρώ..

Πόσες φορές σας έχει τύχει να περιμένετε στο δρόμο διότι σας έχουν στήσει και να πιάσετε τον εαυτό σας να παρατηρεί τον κόσμο και τις εκφράσεις του..???

Δεν είναι λίγες φορές..είναι όμορφο να παρατηρείς τους άλλους χωρίς κάποιο συγκεκριμένο σκοπό,μόνο και μόνο για να δείς το πώς αντιδρούν,το πώς περπατάνε,το πώς ζούν οι ίδιοι..

Διότι είμαι σίγουρη πως λίγο πολύ όλοι μας κάποια στιγμή,κάνουμε τς ίδιες σκέψεις,τις ίδιες παρατηρήσες και έχουμε παρόμοες αντιδράσες σε κάποιες καταστάσεις...

Όταν λοιπόν συμπέρανα το τι έκανα..μελαγχόλησα..ίσως δίιοτι μέσα από τους άλλους είδα το πώς είμαι και εγώ...μια κοπέλα που κάθε μέρα..τρέχει..τρέχει όμως για να προλάβει τι..???

Ή μήπως η ζωή τρέχει και προσπαθώ να προλάβω αυτή..???

Singles...???

Λοιπόν σήμερα είδα...singles...

Μπορώ αν πώ και αυτή πολύ καλή σειρά..Έχει δόσεις αλήθειας,πολλές για την ακρίβεια..Κυρίως οι θεωρίες της Ράνιας..πολύ ρεαλιστικές..

Όπως ειπώθηκε σήμερα..το σταυρόλεξο..είναι σαν τη ζωή..όλοι έχουμε κάποια κενά που προσπαθούμε να τα καλύωουμε..άλλοι με σωστό τρόπο,και άλλοι μέ λάθος..

Το θέμα για μένα είναι η προσπάθεια..έδωσες όλο σου το είναι για να κάνεις κάτι που θα σε κάνει να νιώσεις πιο...γεμάτος..???τότε τα..κατάφερες...

Ο διάβολος...φοράει prada..!!!

Χμμ..ταινία...με πολύ ρεαλιστικότητα για τη σημερινή μας εποχή...

Μπορώ να πώ πως εμάς τις κοπέλες,μας πλησίαζε αυτή η ταινία..καλώς ή κακώς στη σημερινή μας εποχή,και κάποιοι ρόλοι έχουν χαθεί,μα και για τους περισσότερους...ο κυριότερος σκοπός τους είναι να ανέβουν ψηλα επαγγελματικά και κοινωνικά και να αποκτήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα..

Τώρα,τι γίνεται όμως όταν όλα τα παραπάνω έρχονται σε αντίθεση με την προσωπική σου ζωή και ίσως και με τα πιστεύω σου..???Επιλέγεις άλλο τρόπο ζωής και διαφέρεις...ή επιλέγεις τον "εύκολο"δρόμο και απλά...συμβιβάζεσαι..???Διότι το να συμββαστείς αμά φορά είνα η εύκολη λύση...όταν φυσικά δεν έρχετα σε αντίθεση με το..."εγώ"σου...

5 λεπτά...ακόμα....

Χθές πήγα και είδα τοην ταινία 5 λεπτά ακόμα...
Δεν ήταν κωμωδία..μα ήταν μάθημα ζωής...αλήθεια,πέρα από το οτι ήταν από τις καλύτερες ταινίες,σου έδινε κάτι σημαντικό...τη σημασία της ζωής..

Η ζωή είναι πολύ μικρή για να την χαραμίζεις και για να σκάς για μικρά καθημερινά πράγματα..και όμως αυτό το κάνουμε όλοι,ίσως διότι κατά βάθος έχουμε ώς δεδομένο οτι θα ζούμε μέχρι τα 80-90 μας..και όμως δεν είναι έτσι..μπορεί ξαφνικά να συμβεί κάτι στη ζωή μας που θ ατο αναθεωρήσιε όλο αυτό..αλήθεια μπορεί να συμβεί..και δεν εννοώ υποχρεωτικά έναν θάνατο μα μια λέξη,ένας στίχος..μια ταινία..

Η ταινία λοιπόν αναφερόταν και στη ζήλια μεταξύ ενός ζευγαριού,με αποτέλεσμα να χάνουν το αληθινό τους νόημα,την αγάπη τους...Η αγάπη καθώς και η ζωή θέλει θυσίες...πολλές...απλά το ερώτημα είναι..μέχρι πότε...???

Απλά....κακόκεφη....

Τι έχεις,γιατί είσαι έτσι..Τι σε έπιασε ξαφνικά...???Δεν ξέρω είναι η απάντηση..αλήθεια αυτή..Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο,δεν σκέφτηκα κάτι, απλά "έπεσα" ψυχολογικά...

Δεν σας έχει τύχει αυτό έστω και μαι φορά???Εμένα πολλές φορές..Εκεί που όλα είναι μια χαρά,με πιάνει μια μελαγχολία..χωρίς λόγο..Ή μήπως έτσι θέλω να πιστέυω..???Ποιά είναι η απάντηση..???Δεν ξέρω...

και ακόμη χειρότερα,δεν ξέρω το λόγο που τα γράφω όλα αυτά...χχχ

Ώρες ώρες...

Χμμ..ώρες ώρες..νιώθω πως θέλω να κάνω τόσα πράγματα και όμως ξαφνικά να μαγκώνω και απλά το μόνο που κάνω είναι να τα σκέφτομαι...Μα δεν είναι άδικο..???Άδικο και τόσο...άκαρπο,χωρίς ουσία..Εκείνες τις στιγμές νιώθω..κενή...Σαν να εξαρτιέμαι από άλλους...σχέσεις,οικογένεια..κλπ κλπ κλπ..

Είναι σαν κάποιες στιγμές να θέλω να φωνάξω και να κάνω κάτι πιο πρακτικό,παίρνωντας τη ζωή μου στα χέρια μου..Διότι άν κάποια στιγμή θα με κρίνω ή θα κριθώ,δεν θα είναι για τα λάθη και τα πάθη μου,μα για τις επιλογές μου...

Διότι ο καθένας μας ευθύνεται για αυτό που αποφασίζει να ζήσει..Εμείς φτιάχνουμε την ίδια μας τη ζωή,και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε αυτό,τόσο πιο ποιοτικά και ουσιαστικά θα ζήσουμε...

Με αγάπη...

Ευτυχία....Υπάρχει..???

Η λέξη ευτυχία..πόσο κοινή μπορεί να είναι,μα ταυτόχρονα και πόσο διαφορετική...

Ευτυχία για κάποιον μπορεί να είναι ένα πιάτο φαγητό,μια ακριβή τσάντα...μα και μια αγκαλιά...Μά,κάποιες φορές δεν αναρωτιέστε άν όντως υπάρχει ή άν είναι απλά θέμα...απόφασης,επιλογής το αν νιώθεις...γεμάτος...Γεμάτος συναισθήματα ή γεμάτος ικανοποίηση για οποιοδήποτε λόγο.....

Περίεργη λέξη...διότι ουσιαστικά ο καθένας μας κυνηγάει την ευτυχία,κάτι τόσο αόριστο και ίσως μη υπαρκτό,με την έννοια που θεωρείται σήμερα....

Μα γιατί τα λεώ όλα αυτά...???Έλα μου ντέ..ίσως απλά για να γραφτούν και να...τα ξεδιαλύνω και γω μέσα μου...χχχ